Grand theft auto vice city stories info

Organisation Internationale des Constructeurs d’Automobiles (Międzynarodowa Organizacja Producentów Pojazdów Samochodowych, OICA) – organizacja gromadząca producentów samochodów. Koordynuje komunikację między producentami oraz organizuje wystawy motoryzacyjne.

Denier, oznaczenie den, jednostka gęstości liniowej włókien syntetycznych. Włókno o długości 9000 metrów i masie 1 grama ma gęstość 1 deniera.

<math>1\ den = \frac{1\ g}{9000\ m}</math>

• jeżeli włókno ma gęstość 1 deniera albo mniejszą, to jest to mikrowłókno,
• 1-denierowe włókno poliestrowe ma średnicę 10 μm

Jednostkę tę stosuje się jedynie dla włókien syntetycznych, ponieważ wszystkie naturalne włókna (z wyjątkiem jedwabiu) nie są ciągłe.

ATS (pełna nazwa Auto Technisches Spezialzubehör) - niemiecki zespół Formuły 1, występujący w Mistrzostwach Świata w latach 1977-1984.

Szefem zespołu był Günther Schmidt, właściciel firmy produkującej felgi aluminiowe pod tą samą nazwą (ATS).

W pierwszym sezonie startów ATS używał nadwozi zespołu Penske, który wycofał się z Mistrzostw Świata F1 wraz z końcem poprzedniego roku. Od 1978 roku ATS wystawiał już samochody własnej konstrukcji.

W historii Formuły 1 kierowcy ATS zdobyli tylko 8 punktów w 99 wyścigach Grand Prix. Najlepszy wynik - piąte miejsce - uzyskano trzykrotnie (Hans Joachim Stuck w GP USA East 1979; Manfred Winkelhock w GP Brazylii 1982 oraz Eliseo Salazar w GP San Marino 1982).

W latach 1977-1982 zespół używał silników Forda. Ekspansja jednostek napędowych z turbodoładowaniem spowodowała, iż w 1983 roku ATS również dołączył do grona użytkowników tego typu silników. Dostawcą został bawarski koncern BMW.

Umowa z BMW nie przyniosła jednak spodziewanych korzyści. Po dwóch sezonach, w których ATS nie zdobył żadnego punktu, BMW zrezygnowało z dalszej współpracy. Günther Schmidt nie zdołał znaleźć nowego dostawcy silników i zespół zniknął ze sceny F1 wraz z końcem 1984 roku.

Renault 25 to duża, pięciomiejscowa limuzyna produkowana przez koncern Renault. Auto z najwyższej półki, produkowane dla wymagającego klienta. Następcą 25 zostało Renault Safrane, równie luksusowe auto, o doskonałym wyposażeniu.

Opis

Nadwozie typu liftback dostępne wyłącznie jako duża, pięciodrzwiowa limuzyna. Na uwagę zasługiwała mocno wygięta tylna szyba, niespotykana w owych czasach w samochodach. Samochód uzyskał dzięki temu rozwiązaniu “lekką” bryłę nadwozia, mimo potężnych (jak na europejskie warunki) rozmiarów. Dodatkową korzyścią był duży bagażnik.

Wyposażenie

Najbardziej topowe wersje o oznaczeniu Baccara miały najbogatsze wyposażenie, obejmujące m.in.:

• deska rozdzielcza obszyta skórą
• komputer pokładowy z syntezą mowy
• pełną elektrykę szyb, foteli i lusterek
• fotele z pamięcią ustawienia
• silniki z turbodoładowaniem

Škoda MOŽ-2 (typ 972) - prototypowy model amfibii wytwarzany przez czechosłowackie wówczas zakłady Škody w latach 1951 - 1952

Pojazd posiadał napęd na wszystkie cztery koła. Montowane były w nim czterosuwowe czterocylindrowe rzędowe silniki OHV umieszczone podłużnie nad przednią osią o pojemności 1221 cm³ i mocy 33,1 kW (45 KM) przy 4200 obr./min oraz 1491 cm³ i mocy 38,3 kW (52 KM) przy 4200 obr./min.

Dane techniczne:

• wymiary:
  • długość: 4520 mm
  • szerokość: 1735 mm
  • wysokość: 1770 mm
• masa własna pojazdu: 1350 kg
• dopuszczalna ładowność 450 kg
• prędkość maksymalna:
  • na lądzie: 80 km/h
  • w wodzie 10 km/h
• spalanie: 12,5 litrów na 100 km

Wyprodukowano łącznie 5 egzemplarzy tego pojazdu.

Škoda 536 - prototyp trzyosiowego autobusu stworzony przez firmę Škoda w 1939 roku. Umieszczony podłużnie za ostatnią osią czterosuwowy sześciocylindrowy rzędowy silnik OHV chłodzony cieczą o pojemności 11 782 cm³, generujący moc 103 kW (140 KM) napędzał koła obu tylnych osi. Pojazd rozpędzał się maksymalnie do 78 km/h. Średnie spalanie wynosiło 32 litrów benzyny na 100 km.
Autobus miał 50 miejsc siedzących. Samonośna konstrukcja karoserii wykonana była z drewnianego szkieletu obłożonego blaszanymi panelami. Prace nad modelem 536 trwały do 1940 roku. Stworzono dwa egzemplarze tego prototypu.

Škoda 1101 OHC (typ 968) - dwumiejscowy pojazd zbudowany przez Škodę w roku 1957 z myślą o udziale w rajdach. Samochód posiadał umieszczony z przodu zmodyfikowany rzędowy silnik Škody 440 typu 2xOHC z dwoma gaźnikami Jikov napędzający tylne koła o pojemność 1089 ccm³ i mocy 70 kW (95 KM) przy 7700 obr./min.
Pozwalający rozpędzić pojazd do 210 km/h.
Łącznie od roku 1957 do 1960 skonstruowano trzy 3 odkryte pojazdy typu spider z karoserią wykonaną z laminatu i 2 w wersji coupé z aluminiowa karoserią.

• Silnik: czterosuwowy, rzędowy z zaworami w układzie 2xOHC, benzynowy, gażnikowy, chłodzony wodą
  • Ilość cylindrów: 4
  • Pojemność skokowa: 1089 cm³
  • Średnica cylindra x skok tłoka: 68 mm x 75 mm
  • Moc: 95 KM (70 kW) przy 7600-7700 obr./min
• Wymiary:
  • Dłudość: 3880 mm
    
  • Szerokość: 1430 mm
  • Wysokość: 965-980 mm
  • Rozstaw osi: 2200 mm
• Masa własna pojazdu: 550 - 620 kg
• Prędkość maksymalna: 190 - 226 km/h

Renault 25 to duża, pięciomiejscowa limuzyna produkowana przez koncern Renault. Auto z najwyższej półki, produkowane dla wymagającego klienta. Następcą 25 zostało Renault Safrane, równie luksusowe auto, o doskonałym wyposażeniu.

Opis

Nadwozie typu liftback dostępne wyłącznie jako duża, pięciodrzwiowa limuzyna. Na uwagę zasługiwała mocno wygięta tylna szyba, niespotykana w owych czasach w samochodach. Samochód uzyskał dzięki temu rozwiązaniu “lekką” bryłę nadwozia, mimo potężnych (jak na europejskie warunki) rozmiarów. Dodatkową korzyścią był duży bagażnik.

Wyposażenie

Najbardziej topowe wersje o oznaczeniu Baccara miały najbogatsze wyposażenie, obejmujące m.in.:

• deska rozdzielcza obszyta skórą
• komputer pokładowy z syntezą mowy
• pełną elektrykę szyb, foteli i lusterek
• fotele z pamięcią ustawienia
• silniki z turbodoładowaniem

Škoda 130 - model samochodu osobowego, który był produkowany przez czechosłowacką wówczas firmę Škoda w Mladá Boleslav od roku 1984 do 1988

Škoda 130 weszła do produkcji w sierpniu 1984 jak zmodernizowana wersja modeli 105 i 120, których produkcję kontynuowano aż do 1990 roku.
Škoda 130 dostępna była w dwóch wariantach wyposażenia: L i GL (typy 742) odpowaidającymi pod względem standardu wykończenia wnętrza modelom 120 LS i 120 GLS.
Na bazie modelu 130 stworzono także sportowe dwudrzwiowe coupé Škoda 130 Rapid

W latach 1984 - 1988 produkowano także rajdowy pojazd Škoda 130 LR (typ 745). Wytworzono około 200 egzemplarzy tego modelu. W roku 1989 stworzono prototyp sportowego pojazdu Škoda 130 R. Zmontowano tylko kilka egzemplarzy, uczestniczyły one m.in w wytrzymałościowym 24-godzinnym wyścigu.